Kun je je eigen lot weven? In het spinnenweb worden verleden, heden en toekomst geweven. In Fang’s werk komen symbolische elementen terug, zoals de spin, het spinnenweb, het ei en het eigen haar. Van oorsprong is ze een schilder, tekenaar en schrijver. Recent is haar kunstenaarschap meer interdisciplinair geworden, met een nieuw avontuur in keramiek. Tijdens haar residentie bij Cor Unum is een serie borden ontstaan, die elk een cirkelvormig universum zijn, met afdrukken van haar eigen haren erin. In het glazuren zie je haar kleurgebruik als schilder, soms lijkt het net een aquarelschilderij.
Humor en lichtheid is belangrijk in Fang’s werk. Ze speelt met de associatie die veel mensen hebben met haren, en vraagt: zou je durven te eten van dit bord? Deze serie borden is voor de esthetische daredevils.
Haar taal is zoals die van een dromenwever, waarin de haren beschouwd wordt als het verlengde van het zenuwsysteem. Haren zijn symbolisch gezien een soort antenne, die signalen, inspiratie en ingevingen opvangen. Hierin zijn haren de brug tussen de tastbare en de spirituele wereld. Biologisch gezien, zorgt het haar ervoor dat subtiele veranderingen in de omgeving waargenomen worden, vergelijkbaar met de snorharen van een kat.
Via Light On Labs heeft ze een residentie gedaan bij Cor Unum, waarin ze geëxperimenteerd heeft met klei, glazuur en materiaaldruk. Uit deze werkperiode is een eettafel-installatie ontstaan van een serie borden, met afdrukken van haar eigen haren: My Dinner Party (if you dare).
Met een knipoog naar het iconische werk The Dinner Party (1979) van Judy Chicago, en Guess Who’s Coming to Dinner too (2017-2019) van Patricia Kaersenhout. Waar ze aandacht vragen voor vrouwelijke kunstenaars en vrouwelijke kunstenaars van kleur die systematisch uit de geschiedenis gelaten worden.
Dit smaakt naar meer, en deze serie/installatie zal nog verder uitgebreid worden.
* Foto credits Marcel de Buck
